Mijn stageorganisatie

Mijn stageavontuur begon op 15 november 2017 in Israël. Ik ben zelf half-Israëlisch en ken het land goed. Ik heb er nog familie wonen en kom vrijwel elk jaar op bezoek. En om het land, de mensen en de taal nog beter te leren kennen, wilde ik heel graag mijn stage in Israël doen. Want in 5 1/2 maand heb je genoeg tijd om dit te doen.

Ik ben stage gaan lopen bij Alumim Youth Village, een organisatie dat zich bezig houdt met kinderen uit risicogezinnen. Dit zijn gezinnen waarbij de thuissituatie niet optimaal is voor het kind/de kinderen en daardoor een risico vormt voor de 'normale' ontwikkeling voor kinderen. Zo zijn het vaak één-ouder-gezinnen waarbij de ouders gescheiden zijn of één van de ouders totaal niet in beeld zijn, emotionele verwaarlozing thuis, agressieve ouder(s), zwakbegaafde ouders en noem het maar op. Alumim helpt deze gezinnen op heel veel verschillende manieren met verschillende projecten. Oudere kinderen slapen doordeweeks bij ons op het terrein, waardoor de algehele zorgtaak is overgenomen door Alumim. Alleen in de weekenden gaan ze terug naar hun gezinnen.

En ik ben gaan werken in een naschoolse opvang waar de kinderen vanuit school (vanaf 12.30) met busjes naartoe worden gebracht en ze 's avonds om 18.15 weer met busjes naar huis worden gebracht. Het is niet zomaar een naschoolse opvang zoals we die ook in Nederland kennen. Deze kinderen slapen dus niet bij Alumim, maar komen juist om ervoor te zorgen dat ze niet uit huis worden geplaatst. Ik ben hier gaan werken als groepsleider op een groep van 14 kinderen. In totaal waren er hier 4 groepen van en zaten we allemaal in hetzelfde kleine gebouwtje en kende iedereen elkaar. Naast mijn werkzaamheden als groepsleider ben ik ook bezig geweest met een praktijkonderzoek naar de werkbeleving van de groepsleiders (jonge meiden van rond de 19/20 jaar zonder opleiding), heb ik kinderen gecoacht en ben ik actief betrokken geweest bij de voortgang van kinderen en heb ik wanneer nodig adviezen gegeven hoe om te gaan met bepaalde situaties van kinderen of juist dat er extra aandacht moet komen voor een bepaald kind.

In mijn dagelijkse werkzaamheden als groepsleider stond ik dus met 3 collega groepsleiders op de groep: 10 jongens en 4 meiden. De kinderen hebben veel gedragsproblemen en sommige ook vertrouwensproblemen, waardoor ze niet snel andere mensen en zeker geen volwassenen vertrouwen. En aangezien ik basis-Hebreeuws sprak, was het lastig om goed met de kinderen te communiceren, omdat ik hen vaak niet begreep en ook niet goed wist hoe ik mezelf duidelijk moest maken, zonder de juiste woorden te kennen. Vandaar dat ik mij in het begin vooral ben gaan richten op het bouwen van een band met de kinderen. Dit hield in dat ik vooral de eerste anderhalve maand veelvuldig spelletjes ben gaan spelen met de kinderen, zoals voetballen en verstoppertje. Naarmate ik de kinderen beter kende en mijn Hebreeuws ook verbeterde, kon ik mij ook meer gaan verdiepen in de problematiek van de kinderen en ben ik gaan kijken waar ik bepaalde kinderen eventueel mee zou kunnen helpen. Ik heb erg veel gedragsproblemen gezien en ben daarbij hun gedrag gaan analyseren om te kijken waar dat nou vandaan kwam. Zonder specifiek op kinderen in te gaan heb ik veel problemen gezien in de eigen beheersing, wat zich uitte in veel ruzies en scheld- en vechtpartijen, kinderen die door het dolle heen waren en niet meer voor rede vatbaar waren, kinderen die niet of slecht luisterden naar groepsleiders (waaronder ook vaak naar mij) en zelfs kinderen die groepsleiders volledig negeerden en erg down waren. Het was zeker geen makkelijke stage en ik heb het regelmatig erg lastig gehad, doordat ik niet wist wat ik aan moest met een kind, vooral ook door mijn taalkloof. 

Toch ben ik erg blij dat ik deze stage gedaan heb. Ik heb een geweldige band met een aantal kinderen opgebouwd en ik ben echt gek op ze geworden. Ik mis ze dan ook wel nu ik weer terug ben in Nederland. Ook heb ik hulp gekregen van mijn collega's als ik daar om vroeg en had iedereen veel geduld en begrip voor mijn situatie, omtrent mijn taalkloof. Bijna al mijn collega's konden geen Engels, vandaar dat ik ook met hen volledig Hebreeuws sprak.

Wel ben ik erachter gekomen dat het erg belangrijk is om zelf assertief te zijn en op anderen af te stappen als je iets nodig hebt of als je ergens mee zit. Want ik merkte dat zij ook niet zo'n goed idee hadden wat ze met mij aan moesten en ook de kat uit de boom keken. Als ik zelf niet af en toe om een gesprek had gevraagd en ze vertelde waar ik mee zat, had ik niet veel hulp gehad. Dus dat is wel erg belangrijk. Daarnaast is het goed om open te staan voor nieuwe mensen en ervaringen buiten je werk. Ik heb dat zeker in het begin niet genoeg gedaan, doordat ik niet meteen een klik had met collega's, ook doordat ik mij nog onwennig en oncomfortabel voelde door constant Hebreeuws te spreken. Hierdoor voelde ik mij nog wel eens alleen en vervelend eigenlijk. Later ben ik dit meer gaan doen en dat was ontzettend leuk. Ik ben verschillende malen met collega's uiteten gegaan, naar feestjes geweest en biertjes gedronken in een kroeg, waardoor mijn tijd echt een stuk leuker werd. Ik heb dan ook hele lieve en leuke mensen ontmoet en heb mezelf ook beter leren kennen. Ik heb al met al leuke tijd gehad en écht meer levenservaring opgedaan. Het is dan ook een echte aanrader om in het buitenland stage te gaan lopen!

All rights reserved
No comments

Leave a comment